Z pośród 30 pacjentów pacjentów utrzymującymi się niedowładami 19 miało 2 stopien w skali Hughesa, 4 – 3 , a 7 4 stopień. Przyczyna śmierci w dwóch przypadkach było zapalenie płuc, a w trzech sepsa z wstrząsem septycznym. Sezonowość zapadalności obserwowano o 36% pacjentów – zachorowali oni na wiosnę (marzec- maja). U 45 pacjentów zaobserwowano potencjalne czynniki wywołujące w ciągu 2 tygodni przed zachorowaniem – infekcje górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego, opryszczka, ospa wietrzna oraz infekcje dróg moczowych. Drętwienie i osłabienie kończyn były najczęściej występującymi objawami początkowymi, następnie pojawiały się objawy opuszkowe, bóle głowy, ataksja, bóle mięśni, zawroty głowy oraz podwójne widzenie.

Jednakże kliniczne doświadczenia z ciągłymi wlewami midazolamu cIV-MDZ w lekoopornym stanie padaczkowym są niewielkie; udało nam się odnaleźć tylko 15 – dobrze opisanych dorosłych pacjentów w kilku doniesieniach. Pomimo, że u 93% (13/14) z tych pacjentów powstrzymano napady, krótko po wdrożeniu terapii, rezultaty w osiąganiu trwałej kontroli nad napadami przez cIV-MDZ są niejasne. Co więcej tylko 33% (5/15) tych pacjentów było monitorowanych EEG, które wykazuje przetrwałą czynność napadową u aż do 48% pacjentów po ustabilizowaniu drgawkowego stanu padaczkowego. W tym badaniu oceniliśmy efektywność cIV-MDZ w uzyskaniu doraźnej i trwałej kontroli nad napadami u pacjentów z RSE.

W badanej grupie pacjentów z antyMAG w nerwach strzałkowych przy wskaźniku latencji końcowej rozstępy obserwowano zwolnienie przewodzenia w odcinku pośrednim nerwu. Prawdopodobnie w chwili pierwszego badania ENG doszło już do rozszerzenia zależnego od długości nerwu procesu uszkadzajądego z odcinka obwodowego na pośredni w nerwach strzałkowych, ale jeszcze nie nastąpiło to w krótszych nerwach kończyn górnych – gdzie znacznie obniżony był wskaźnik latencji końcowej <0.25 zwolnienia prędkości w odcinku proksymalnym. Kolejnym dowodem na słuszność tej teorii jest fakt że u jedynego pacjenta z badanej grupy z dodatnimi przeciwicałami antyMAG, uktórego nie występowało obniżenie wskaźnika latencji końcowej – okres choroby był dużo dłuzszy niż u pozostałyc chorych 10lat – tak więc uszkodzeni już rozszerzyło się na odcinki proksymalne nerwów. bug de_dust2 Egoistka przyjemna laicko publikuje stylistyczne portfele.